سنگ صبور

من غریبه دریا

نشسته اینجا به انتظارت

و بیقرارت که باز آیی و رخ نمایی بگو کجایی

تو بهانه ی من

موهای خیست روشانه ی من

دو دست گرمت تو دستای من

تو آسمونا ستاره ی من

من سنگ صبور غم هاتم

من دل ناگرون چشمهاتم

من یه عابر و یه کوچه گردم

تو گرمی اوج این صدامی 

تو خماری و غم چشامی

تو بمون تا وقتی بر میگردم

باورم کن باورم کن ای همه سنگ صبور غصه هایم

تا تو باشی من همون رویاترین مجنون توی قصه هایت

ای تو شیرین من همون فرهادم وفرهاد کوه بی صدایت

...